تاريك و تنگ

هر لحظه از اين كوچه

عابري ميگذرد

تك نشاني كه از اين عابر مي ماند

ياد او

صداي او

ردپاي اوست

^{منو بشناس كه هميشه
آشناي هر كلامم
من يه طرح صاف و ساده
از حقيقت سلامم}

^{منو بشناس كه سكوتم
رنگ فرياد صداته
هركجا بري ، يه سايه
پشت سايه ها باهاته}

 

^{من يه صحنه ام ، تو عكسي
من روانم و تو مكثي
چرا مثل خواب و رؤيا
تو گرفتار يه ترسي}

^{لحظه ها دروغ نميگن
تو مسير سخت "بودن"
لحظه هاي بودنت رو
اين نبودنا ربودن}

 

^{جاده گم نميشه هرگز
اون كه گم شده ، تو هستي
جاده منتظر ، ولي تو
كنج خستگي نشستي}